Top 5- Atlas 3 6-11
Arnemuiden 16- april 2026. Als jonge hertjes stonden we daar weer, een mooi zonnetje een prachtig complex, tijd om weer de wei in te gaan om een potje te ballen. De tegenstander was vandaag TOP 5. Dit had eigenlijk afgelopen zaterdag moeten zijn, maar doordat we als enige team uit moesten en 4 heren miste was dit niet haalbaar, al was het vandaag ook een bonte verzameling mensen te noemen die op het veld stonden. Omdat we Sven en marcel zeker misten en ook Jelle zijn aanwezigheid onzeker was waren het aan de herenkant Tom en Bart die meegenomen waren. Bij de dames waren Mandy en Wendy afwezig en was Anne veelvuldig op het kleinste kamertje te vinden deze week, tel daarbij op dat Emmy dienst had en dus ook onzeker was, dan kom je al snel uit bij Laura en Rosalie. Achteraf heeft Emmy ons nog goed vocaal gesteund en dit heeft zeker ons geholpen naar de overwinning. Maar goed hoe kwam deze tot stand? Met vandaag in de aanval moeder en dochter Wezemer gekoppeld aan Martin en Andre en in de verdediging zoon Wezemer ( drie in een vak is toch wat te gek lijkt me) gekoppeld aan broer en zus mulder met dan nog eenling koppejan. Maar op de bank zaten schoonzus Rosalie en verloofde Jelle kwam later ook nog. Een belangrijke voorbereiding voor de grote dag was deze avond, ja dan komt korfbal later, maar hij heeft zich wel gehaast om toch nog 20 minuten mee te pakken en dat is klasse.
De wedstrijd begon en het was even zoeken, maar al snel had de aanval de draai te pakken. Andre in de vang en de rest kon mooie kansen creëren. Al snel hadden zowel dochter als moeder Wezemer hadden al snel de goal te pakken. Na de vak wissel was het Leinko die zn eerste schot erin knalde, iets wat twee anderen gedurende deze wedstrijd ook zouden doen, hierover later meer. Na de 3-0 was het aan Top om iets terug te doen, vooral de dames beschikken over veel routine en kunnen zomaar wat creëren, al zag het vanuit het andere vak er stabiel uit. De kansen waren niet super groot, maar als je onder de korf erachter staat de bal uit de handen half tikt en daarna nog duwt ja dan krijg je wel eens een strafworpje tegen. Maar over het algemeen waren we in de 1e helft iets sterker, maar dan is het lastig om de juiste mensen op de goede posities te krijgen om dit ook helemaal uit te buiten. Na de 4-1 van Laura die een mooi schotje waagde was het toch weer Top die een DLB maakte. Het was nog niet super, dus het liep al snel richting de rust. Bart scoorde direct via het schot na de vak wissel en dat doet dan toch beetje pijn. Ook de 2-6 was van Bart en het moment was hier ook perfect. De stress van de laatste minuut komt doordat het scorebord op 1 minuut staat, maar geen secondes. Dus als je scherp was dan weet je dat 1 minuut loopt van 1:59 tot 1:00. Die scherpte ontbrak even en zo duurde de minuut wat langer. Toen we erachter kwamen was het duidelijk dat we nog een minuutje hebben brachten we met 5 seconden Bart in stelling en die wist met dit kunstje wel raad en maakte de 2-6 in het rustsignaal.
Wat gaan we doen, wat vertwijfeling over wie we waar gaan inbrengen. Uiteindelijk dan maar iedereen beetje laten spelen dus Rosalie voor Jolien, Tom voor Martin en later ook nog Jelle voor Bart. Top bracht ook tot tweemaal toe een nieuw geheel vak in, en als je zo gemiddeld boven de 40 gaat raken moet je dat ook wel gaan doen, de spieren worden ook ouder en kouder natuurlijk. Maar terug naar de wissels, want deze waren beide zeer scherp. Zowel Tom als Rosalie gooide de 1e bal erin. Dit zorgde wel voor een mentale dreun bij top, maar atlas pakte ook niet echt door. De afvang was niet super verzorgd waardoor er te weinig eenschots-aanvallen kwamen. De verdediging had het wel goed dicht, ik geniet vooral van de brutaliteit van Laura, voor de wedstrijd is ze ietwat onzeker/verlegen zoals dit best hoort bij een 15 jarige meid. In de wedstrijd verbeten en niet bang voor een heer die 25 jaar ouder is. Gelukkig was het Rosalie die vandaag on fire was en met een schot% van 40 tot 50 procent ons lekker aan de goals hielp. Fijn dat we hierop terug kunnen vallen als dit nodig is. De wedstrijd ontwikkelde zich lekker door, maar het was duidelijk dat Atlas vandaag gemakkelijk ging winnen en dat is toch al zeer lang geleden. Een fijn gevoel wat smaakt naar meer natuurlijk. Met een laatste poging van de lijn van Tom, die geteld zou hebben al buzzer Beater, sluiten we af. 6-11 aan het einde.
Degelijke overwinning, maar toch wel een kleine kanttekening dat vandaag 9 van de 11 goals “ingekocht” waren, je weet natuurlijk niet of we er dan misschien 7 of 20 gemaakt hadden, dus i gues we never know hoe het dan gelopen had feit is dat deze lekker smaakt, en naar meer. Dat deed ook de bruine fruitschaal die we in de kantine kregen aangeboden, zo sluit je toch een mooie pot af met wat lekkers.
nu morgen ( mocht u dit later lezen dan was dit afgelopen zaterdag) de zaalfinale, eens kijken hoe dat korfbal nu eigenlijk echt moet. Volgende week een teamweekend weg ( hier zal geen verslag van komen, en dat is maar beter) en daarna 2 mei is het tijd voor KVK 3. Geen idee wat dit voor ploeg is, maar we zullen er allemaal wel weer moeten staan. Het is wel op prime time thuis, dus als u er ook bent om aan te moedigen dan geloof ik dat dit helemaal goedkomt.
Rest me nog de scores: Laura en Rosalie 3, Bart 2, Tom, Ellen en Leinko 1