Foto's 60 jarig jubileum en opening nieuw clubgebouw 24 en 25 augustus 2007:

Een superweekend

Niet eerder zijn er in Zeeland in een weekeinde zoveel evenementen geweest: van Sail de Ruyter tot de Enecotoer, van de Havendagen in Zierikzee tot de Gildefeesten in Sluiskil. Maar voor Ritthem was natuurlijk de opening van het clubgebouw en het 60-jarig bestaan van Atlas het allerbelangrijkste. Maandenlang kijk je er naar uit en dan is het donderdag 23 augustus 2007: de feesttent moet worden opgezet. Dat verloopt redelijk vlot, maar het aansluiten van de apparatuur levert problemen op. Onze uit La Luna afkomstige koelkast, volgestouwd met frisdrank, blijkt niet gediend te zijn van 380 volt en blaast de laatste adem uit, hetzelfde lot overkomt een PC. De volgende dag wordt de oorzaak ontdekt en voorzichtig geworden sluiten we één voor één de apparatuur aan. Onze ‘bierkoelkast’ uit het oude clubgebouw is weer de redder in nood.

Vrijdagmorgen: de schoonmaakploeg is bezig, we mogen het clubgebouw niet meer in. Het clubgebouw, de tent en zelfs het paadje langs de kleedgebouwen zijn opgefleurd met fraaie bloemstukken.
Aan het eind van de ochtend komt de reportagewagen van Omroep Zeeland aan en wordt Ed geïnterviewd. In de middag bereiken we ons voor op de komst van de gasten, de hapjes worden klaargezet,  de CD met ruim 200 foto’s wordt gestart.

De eerste die ik mag begroeten is Bep Huybregtse namens Swift, ook wethouder Conny Seijbel is al vroeg aanwezig. Om half zes, de tent is inmiddels aardig gevuld, start ik de powerpoint, daarna komt Ed aan het woord. Corrie Roelse en haar broer Piet van de Broeke worden in het zonnetje gezet omdat ze al 60 jaar lid zijn. Lou Machielse wordt voorgedragen als erelid. Ed roemt de inzet van de vele vrijwilligers van binnen en buiten de vereniging.

Wethouder Conny Seijbel pakt een wereldbol waarop de sleutel van het nieuwe clubgebouw zit geplakt uit het halletje, draait de oude Globe op slot en overhandigt de sleutel aan Rob de Pagter. Vervolgens geeft ze de bol aan Emmy Wondergem waarna de wereldbol in rap tempo door de jeugd van Atlas wordt doorgegeven richting het nieuwe clubgebouw, we moeten er op een holletje achteraan. Conny krijgt de sleutel en opent de nieuwe Globe, de jeugd stormt naar binnen en verovert de bar: “Wij willen eten.”   De wethouder spreekt nog een woordje waarna de gasten het clubgebouw kunnen bekijken, ik hoor alleen maar positieve geluiden.  

Na de receptie barst de Karaoke-show van Goodsound Showproductions uit, waaraan jong en oud deelnemen. De foto’s spreken voor zich. Opvallend is dat een aantal mensen met een nat pak thuis komt.

Zaterdagochtend: de olifant van het springkussen wordt weer tot leven gewekt, op het kunstgras staat een aantal spelletjes klaar. De drumband van Vlijt en Volharding haalt de jeugd op en speelt nog een paar nummers voor het clubgebouw.

De hele ochtend wordt de jeugd beziggehouden, mij spreekt het ringrijden op de skelter het meest aan.

In de middag start de survivalrace: ik heb daar al mooie verhalen over gehoord en de foto’s van in het water ploeterende Atlassers spreken boekdelen. Naar ik begrepen heb was er na de survival nog ruimte voor een drankje in de zon en een ‘fris bad.’

Zeven uur: de barbecue waaraan zo’n 150 mensen meedoen. Dankzij het fraaie weer kan alles zich op het terras afspelen. Vanuit de tent klinkt de muziek van Arno en Erik en de band Factor 3 is aan het opbouwen. Vanaf negen uur spelen zij, in de eerste pauze verschijnt supporter Henk ten tonele en brengt het ‘vergeten’ clublied ten gehore. De enthousiaste menigte stort zich in de polonaise en rukt het snoer uit het stopcontact zodat Henk zonder muziek zit en wij zonder tekst.

In de pauzes van de band brengen de DJ’s muziek en vindt een veiling plaat van spullen uit de oude Globe. Dankzij de opkomende nostalgie en het late uur levert dat nog een aardig bedrag op.

Zondagmorgen, 11.00 uur: opruimen, sommige koppies hangen nog naar beneden, en ander heeft weer last van de felle zon, maar een paar uur later is de tent leeg.

Een groot compliment voor de organisatie en zullen we maar zeggen tot over 5 jaar?

Jos