Oost-souburg, vandaag de een-na-laatste pot van het zaalseizoen. De beslissingen kunnen vandaag vallen en dus is er toch wat extra spanning. Zou Atlas 1 het halen of komt het aan op een do ore di wedstrijd met Juliana. Wordt Oranje wit kampioen, Tjoba 4. We gaan het allemaal wel meemaken. Eerst maar het begin van de dag natuurlijk waarbij er vandaag geen korfbal is voor de oudste, tijd om zelf wat anders te doen en de volgorde om te draaien. Mn autisme vind het goed dus eerst om boodschappen en dan maar de wei in. Vandaag eerst de j4 tegen Blauw-wit J6 in goede banen leiden. Het is leuk om het enthousiasme van deze gastjes te zien en ik de duidelijke gelijkenissen tussen ouders en kinderen. De ene dromer is de andere wel en ook het fanatisme en het korfbaltalent zie je wel vaak terug.
Blauw-wit is vandaag ook beter, de heenwedstrijd was 11-0 en vandaag doet Atlas het iets beter, maar het is 1-8 aan het einde. Dat is een duidelijke uitslag.
Dan op naar het middagprogramma. Vandaag het duel tegen Fortis 5 en dat is toch de slag om de Belt, eentje die altijd iets prestigieuzer is. Maar goed, na de 20-9 oorwassing van vorige keer moeten we ons geen illusies maken denk ik. Rond 15:15 uur stap ik op de stalen ros en begeef me naar de belt. Daar aangekomen begint al snel het mentale spel. Waar ga je opstellen? Waar ga je inschieten? Fortis wil graag aan hun eigen kant en omdat hun 6e voor ons speelt zitten ze daar ook. Kan ons autisme dit aan? Het mijne wel het maakt me eigenlijk weinig uit, maar Mandy, Diane en Anne nemen mij dit toch niet echt in dank af. Nu staan we 1-0 achter ( of voor want we spelen thuis toch?) Dit mentale voordeel doet Fortis al teniet, ze laten laatste man Jelmer als eerste het veld betreden, dus daar hebben ze niet aan. De wedstrijd dan maar. Hier moeten wij gewoon opstellen en dit doen we in de aanval met Martin, Leinko, Mandy en Jolien. In de verdediging is het aan Andre, Jelle, Anne en Diane om de goals tegen te houden. Dit gaat aanvankelijk niet zo goed, een stip werd gemist en bij Fortis vallen ze dan wel. Het is al snel 0-3 op het bordje. Maar dan draait atlas zich warm. Onder de goede steun van Anne ( had vandaag zeer veel vang) gingen we er tegenaan. Het was ook deze Anne die een stipje meekreeg en erin gooide. 1-3. Hierna was het Leinko die een lelijke goal maakte, normaal zijn het al geen beauty’s maar deze was half vallend uit zn nek. Maar hij zat en dan juichen we. Na de 2-4 van fortis Mocht Jelle de 3-4 maken na een mooie bal achterkantje korf. Fortis liep uit na 3-6, maar nog voor rust deed atlas wat terug via een vrije bal, de 4-6 ruststand.
Verdedigend goed, aanvallend meer rust, meer de dreiging van Mandy uitspelen ( de stip en de vrije ballen die we meekregen waren haar verdienste) en ook Jolien niet vergeten. In het andere vak blijven variëren. Hier waren 4 mensen met kansen, er is nog niets verloren. En dit bleek ook wel, Atlas kwam via Andre en Jelle terug tot 6-6. Nog 20 minuten dus niets aan de hand, een slordige fase in de aanval brak aan, we leken het beetje te verliezen dus tijd voor een paar wissels. De 6-8 van Fortis was wel wat kolderiek, een heer kreeg een pleister en onze dame bekommerde zich hier beetje om. Helaas liet ze der eigen dame alleen en die wist met dit cadeautje wel raad. 6-8 een mentaal tikkie. Tijd om met wat wissels meer grip te krijgen. Wendy voor Diane en Marcel voor de goed spelende Martin. Hij had vandaag verdedigend te maken met de lange fysieke heer van Fortis en dit deed hij prima. Of deze speelde zichzelf door veel missen uit de wedstrijd, dat kan natuurlijk ook. Andre was zijn duivels aardig aan het ontbinden en chopte er 2 achter elkaar in. 8-8 en de tijd begon te dringen. Fortis maakte al snel de 8-9 en ja dan wordt het toch spannend. Prestige op het spel. De supporters kwamen zich langzaam opmaken voor het 1e er gebeurde vanalles. Dan is het belangrijk dat je als scheidsrechter je hoofd koel houdt. Jesse had het best moeilijk vandaag. Hij kreeg ook wel wat kritiek te voorduren, maar Jesse is een scheidsrechter die staat voor zn beslissingen deze duidelijk neemt en hier uitleg geeft als het nodig is. Een verademing op ons niveau! Op 8-9 ging de bal op de stip. Mandy stond klaar, en dan moet je niet bezwijken onder de druk. Ondanks een kleine spookhoest van Fortis maakte ze hem gewoon 9-9.
Dan uit mn ooghoek een verrassing. Fortis heeft inmiddels een wat routine ingewisseld voor grotere routine die ook scherp is. Atlas moet iets doen en wisselt Jelle voor Bart. Deze loopt toch toevallig hier rond dus waarom ook niet. Hij mag een paar keer aanleggen en wordt daarna onrechtmatig gestuit. Daar sta je dan 9-9 laatste 8 minuten en klaar voor een stip. Ik krijg een deja-vu naar een aantal weken geleden toen zn zusje hier stond. En ja hoor, de uitkomst is hetzelfde de 10-9 voor atlas. Maar het is nog lang er kan nog van alles gebeuren. Maar dan ga ik toch genieten vanuit de verdediging. De aanval vind de rust en maakt de juiste keuzes. Anne en Andre (normaal al een goed koppel op de trainingen natuurlijk) zorgen voor de vang en de insnij en Bart en Wendy mogen knallen. Dit spelen ze goed uit en Fortis krijgt ook wel kansen maar maakt deze niet. Als de bal met minder dan een minuut te spelen in de aanval komt reken ik me wel rijk en het gebeurd ook 10-9 als eindstand.
Kleine stunt toch wel, als je de heenwedstrijd zo verliest en geen sven hebt en Ellen niet hoeft in te brengen. Een collectieve goede dag, zo mogen we het wel noemen. Als we deze hebben dan kunnen we best wel eens winnen natuurlijk, leuk dat dit dan tegen de buren is. We maken er een foto van en genieten toch wel even extra. Met een beetje geluk eindigen we ook niet laatste in deze poule, dat staat toch best lekker.
Scores Atlas Andre 3, Jelle en Leinko 2, Anne, Bart en Mandy 1
Genietend van een lekker frietje stoof kijk ik naar Atlas 1. Deze spelen tegen aanstaand kampioen Oranje-wit. Deze hebben eerst nog wat zenuwen, maar als ze los zijn zijn de dames zeer scherp en laten ze Atlas kansloos. 19-34 aan het einde. Maar goed, niets ten nadele de mooiste goal van de avond kwam toch echt van Tim, een one hand buzzer beater liet de belt toch even ontploffen.
De zaal loopt leeg, er blijven nog 3 verdwaalde mensen naar Atlas 2 kijken. Zonde natuurlijk maar ja er moet ook gegeten worden. Ik taai overigens zelf ook af, ik heb vertrouwen in een goede afloop en die komt er. 15-14 is de einduitslag. Maar mn nieuwschierigheid trekt me toch richting de Sprong. Hier is het ONDO- Tjoba en als Tjoba niet verliest is Atlas officieel zeker van nog een jaartje 1e klasse. Als ik binnenkom is het 2-7 en Tjoba trekt dit door tot de rust (8-12). Hierna ga ik met een zeker gevoel naar mn bankje. Ook thuis moet je natuurlijk ook wel eens (figuurlijke) punten scoren en het gezin en de vrouw weer eens zien op de zaterdagavond. Ik zie dat ik al mn de mol punten behoud, Pepi de winnende maakt in minuut 88 en wanneer ik de trainer van Tjoba app hij mij het verlossende bericht geeft 18-19! Vol euforie deel ik dit met iedereen die het wil weten natuurlijk, een prestatie waar we trost op mogen zijn als kleine vereniging met beperkte mogelijkheden. Eind goed al goed duik ik voldaan mn bedje dan maar in.
En zo hier, even live in de realiteit een woensdagavond aan de bar. Niet zomaar eentje, voor Ruud de laatste in deze setting, Zaterdag nemen we na 29 jaar afscheid van Ruud en Coby als uitbaters in de belt. Als kleine jongen kwam je hier al en je kent geen andere mensen achter de bar. Leren drinken en veel leuks meegemaakt. Mensen die op 6 uur nog op een toilet gevonden worden, barkeepers die over klanten vallen, ach u kunt zelf u mooiste herinnering ook wel voor de geest halen. Tijd voor nog een laatste knalfeest lijkt me zo. Komende zaterdag is het de band “bandover” die een mooie avond gaat maken. Doet u mee om Ruud en Coby nog een legendarische avond te geven??